BORÓWKA TORO - PRODUKT POLSKI -  SZKÓŁKA RÓŻ, KRZEWÓW OZDOBNYCH I OWOCOWYCH!!

Borówka amerykańska TORO – bardzo plenna.

Borówka amerykańska Toro (Vaccinium corymbosum) została wyhodowana w latach 70 ubiegłego wieku. Powstała ze skrzyżowania borówki Early Blue z odmianą Ivanhoe. Rośnie szybko i silnie tworząc okazałe krzewy o rozłożystym pokroju. Dorosłe okazy potrafią dorastać nawet do 2 metrów wysokości. Owocuje bardzo obficie, okazałymi owocami o fioletowej skórce z woskowym nalotem. W ciągu sezonu z jednego krzewu można zebrać od 6 do 7 kilogramów owoców. Z tego powodu jest wybierana do uprawy przez producentów, ale również do uprawy amatorskiej. Owoce borówki amerykańskiej Toro posiadają twardy i zbity miąższ i wykazują odporność na uszkodzenia podczas transportu. Mogą być spożywane na surowo lub tworzenia przetworów.

• 
  Rodzaj rośliny: borówka wysoka Vaccinium corymbosum odmiany Toro jest rośliną uważaną za jedną z najlepszych odmian dojrzewających w podobnym czasie do Bluecrop o bardzo dużych, smacznych i aromatycznych owocach zebranych licznie w luźne grona, których jakość i smak są zachowane przez cały okres zbioru.


• 
  Zastosowanie: owoce znakomite na rynek deserowy, mogą być przeznaczone zarówno do bezpośredniego spożycia, jako dodatek do lodów i deserów, także do przechowywania w stanie zamrożonym, do przerobu na dżemy, soki, nalewki, bezpośrednio jako dodatek do lodów itp.


• 
  Wielkość: wzrost silny, pędy sztywne, dorasta do 210 cm wysokości.


• 
  Kwiaty: dzwonkowate, białe, biało-zielone lub bladoróżowe.


• 
  Dojrzewanie: odmiana średnia, bardzo plenna, owoce dojrzewają jednocześnie w pierwszej połowie sierpnia.


• 
  Owoce: bardzo duże, lekko spłaszczone o wyrównanej wielkości, niebieskie z delikatnym woskowym nalotem, winno-słodkie, aromatyczne, smaczne, zebrane w bardzo duże, luźne grona przypominające winogrona. Blizna poszypułkowa mała.

• 
  Liście: duże i bardzo duże, płaskie, owalne, intensywnie zielone.


• 
  Pokrój: młode krzewy pokładają się, dopiero starsze mają pokrój wzniesiony, rozłożysty.


• 
  Stanowisko: osłonięte od wiatru, słoneczne.


• 
  Warunki glebowe: krzewy wymagają gleby o kwaśnym odczynie, lekkiej, przepuszczalnej, wilgotnej, wskazane ściółkowanie wokół krzewu trocinami lub korą z drzew iglastych.


• 
  Odporność na choroby i zimę: mrozoodporność do -30°C.

Przykładowe zdjęcia naszych sadzonek robione są w okresie letnim (okres pełnej wegetacji roślin) w zależności od pory roku, wysyłane przez naszą szkółkę rośliny będą się różnić od roślin widocznych na zdjęciach. WCZESNA WIOSNA -ROŚLINY POZBAWIONE SĄ MASY ZIELONEJ OKRES JESIENNY LIŚCIE PRZEBARWIAJĄ SIĘ .(zanik azotu w roślinach) Cebule bulwy kłącza ( wiosna -jesień rośliny pozbawione są części naziemnej) Rośliny w doniczce p-9 wysokość ok 15 20 cm

PONIŻEJ WYKAZ PORY DOJRZEWANIA OWOCÓW POSZCZEGÓLNYCH ODMIAN BORÓWKI AMERYKAŃSKIEJ  SPRZEDAWANYCH W NASZEJ SZKÓŁCE!!!

Gdzie posadzić borówkę                                                                                                                                                                                                            Stanowisko powinno przypominać trochę miejsca, jakie znajdujemy w sosnowych lasach. Ma być osłonięte przed wiatrem, słoneczne, z przepuszczalną lekką glebą (borówka nie lubi zalegających płytko pokładów gliny). Najlepiej, gdy wody gruntowe są na głębokości 60-100 cm - poza zasięgiem płytko korzeniącej się rośliny.

Ziemia pod borówkę - Warto je dobrze przygotować. Obszerne dołki (głębokości ok. 30 cm) zaprawia się kwaśnym torfem, ziemią liściową, przekompostowanymi trocinami. Kwasowość powinna utrzymywać się w granicach pH 3,5-4,5.

Podlewanie borówki - Dostatecznie dużo wilgoci to podstawa. O prawidłowe nawadnianie dbać trzeba szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu. Każdy krzew powinien dostać w tygodniu minimum 10-20 l wody. Roślina nie lubi jednak zalewania (patrz - podłoże)

Nawożenie borówki - Przed sadzeniem krzewów warto zrobić analizę gleby, by zorientować się, w jaki sposób trzeba będzie uzupełniać "dietę" borówki. Roślina jest wrażliwa przede wszystkim na niedobory azotu, ale niestety równie łatwo ją przenawozić. Dlatego najlepiej podawać azot w małych dawkach - wiosną każdy krzew zasilamy trzy razy dawką po 10 g siarczanu amonowego lub dwukrotnie dawką po 10 g saletry amonowej. Młode rośliny zasila się jesienią po zakończeniu wegetacji nawozami wieloskładnikowymi (30 g na krzew). Możliwe jest stosowanie nawozów wolnodziałających takich jak dla iglaków, lecz w niskich dawkach.

Uprawa borówki - By nie dopuszczać chwastów, najlepiej grządkę z borówkami ściółkować trocinami z drzew iglastych. Zmniejsza to straty wody i reguluje temperaturę gleby. Rozkładająca się ściółka dostarcza ponadto roślinom substancji organicznych. Co dwa, trzy lata trzeba ją uzupełniać.

Przycinanie borówki - Starsze krzewy należy prześwietlać, usuwając chore i zbyt zagęszczone pędy